หลวงพ่อเฮง วัดเขาดิน สิงห์ปากเป็ด ฐานจารมือ ปี ๒๔๓๐-๒๔๕๓ จ.นครสวรรค์

หลวงพ่อเฮง วัดเขาดิน สิงห์ปากเป็ด ฐานจารมือ ปี ๒๔๓๐-๒๔๕๓ จ.นครสวรรค์

สิงห์ปากเป็ด ของหลวงพ่อเฮง วัดเขาดิน จ.นครสวรรค์ ถือเป็นหนึ่งในสุดยอดเครื่องรางงาแกะที่มีศิลปะการสร้างเป็นเอกลักษณ์และหายากยิ่ง โดยมีรายละเอียดการสร้างที่สำคัญดังนี้

1. วัสดุที่ใช้ในการสร้าง
งากำจัดและงากำจาย: หลวงพ่อเฮงมักจะนำงาช้างที่ตกอยู่ในป่า ซึ่งเชื่อว่าเป็นของทนสิทธิ์มีดีในตัว เช่น งากำจัด (งาที่ช้างตัวผู้ตกมันแทงหักคาต้นไม้) หรือ งากำจาย (งาที่หักจากการต่อสู้กันเอง) มาให้ช่างแกะเป็นรูปสัตว์ต่าง ๆ
ไม้มงคล: ในบางวาระมีการใช้ไม้งิ้วดำหรือไม้แก่นมะขามมาแกะด้วยเช่นกัน

2. ศิลปะการแกะ
งานฝีมือช่างจีน ศิลปะสิงห์ของท่านส่วนใหญ่เป็นฝีมือของ "ช่างจู" ซึ่งเป็นช่างแกะชาวจีนคู่ใจหลวงพ่อ ทำให้งานมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่เรียกว่า "ศิลปะปากเป็ด"
ลักษณะเด่น: ปากของสิงห์จะมีลักษณะแบนยาวคล้ายปากเป็ด (ซึ่งต่างจากสิงห์ปากตะขาบของหลวงพ่อเดิม) ลำตัวมักจะมี "ขวัญ" แกะสลักอยู่ 3 ขวัญตามตัว และมีการเก็บรายละเอียดที่นุ่มนวลแต่ดูมีอำนาจ

3. พุทธคุณและการปลุกเสก
มหาอำนาจและเมตตา หลวงพ่อเฮงท่านเชี่ยวชาญวิชาคัมภีร์นะ 108 และการปลุกเสกเครื่องรางรูปสัตว์ สิงห์ของท่านจึงโดดเด่นด้านการเสริมบารมี การปกครองบริวาร และเป็นเมตตามหานิยมสูง ความคงกะพันเชื่อว่าสามารถป้องกันเขี้ยวงาและศาสตราวุธได้ดีเยี่ยม ตามตำราพระเกจิสายพยุหะคีรี

“พระครูพิสิษฐสมถคุณ” หรือ “หลวงพ่อเฮง คังคสุวัณโณ” วัดเขาดิน อ.เก้าเลี้ยว จ.นครสวรรค์ พระเกจิชื่อดัง ต้นตำรับเครื่องรางงาแกะอันโด่งดัง

เกิดเมื่อปี 2402 ที่บ้านมหาโพธิ์ ต.มหาโพธิ์ อ.เก้าเลี้ยว จ.นครสวรรค์ บิดาชื่อ นายสังข์ มารดาชื่อ นางเปี่ยม หลังเกิดมาครอบครัวก็มีฐานะดีขึ้นตามลำดับ บิดา-มารดาจึงตั้งชื่อให้ว่า “เฮง”

ในเยาว์วัย เป็นคนที่รักการศึกษา เมื่อมีเวลาว่างจะไปหาหลวงพ่อทับ วัดมหาโพธิ์ ซึ่งเป็นพระเกจิอาจารย์ที่โด่งดังในสมัยนั้น เพื่อให้สอนวิชาให้คือ วิชาแพทย์แผนโบราณ คชศาสตร์ และวิทยาคมต่างๆ

ครั้นอายุครบบวช เมื่อปี พ.ศ.2423 จึงเข้าพิธีอุปสมบทที่พัทธสีมาวัดมหาโพธิ์ใต้ โดยมีพระครูกิ่ม เจ้าอาวาสวัดมหาโพธิ์ใต้ เป็นพระอุปัชฌาย์

ศึกษาพระปริยัติธรรม ตลอดจนโหราศาสตร์ และวิทยาคมต่างๆ อีกมากมายจากพระ อาจารย์กิ่ม

วัดมหาโพธิ์ใต้ เป็นวัดที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำปิง จึงมีพระเกจิอาจารย์ที่ออกธุดงค์มาแวะพักอยู่เสมอๆ จึงได้รับการถ่ายทอดสรรพวิชาต่างๆ จากพระเกจิอาจารย์เหล่านั้นไปด้วย ต่อมาได้ออกธุดงค์ไปในป่าดงดิบต่างๆ ถึงพม่า เขมร และลาวหลายครั้ง

กลับมาจากธุดงค์พอดีกับทางวัดว่างเจ้าอาวาส ท่านก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสปกครองวัดมหาโพธิ์ใต้

พ.ศ.2449 เป็นเจ้าอาวาสปกครองถึง 2 วัดคือ วัดมหาโพธิ์ใต้ และวัดเขาดิน ซึ่งอยู่สองฝั่งแม่น้ำปิง

มีเหตุการณ์ที่ทำให้เป็นที่เลื่อมใสมากคือ ได้บอกกับชาวบ้านว่าให้จัดทำปะรำพิธีต้อนรับที่วัดเขาดิน ชาวบ้านต่างไม่เข้าใจว่าให้สร้างทำไม

กระทั่งวันที่ 28 ส.ค.2449 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเสด็จประพาสต้นไปกำแพงเพชร ทางชลมารคได้จอดเรือพระที่นั่งแวะที่วัดเขาดิน โดยไม่มีหมายกำหนดการ และชาวบ้านแถบนั้นไม่มีใครรู้

จดหมายเหตุของล้นเกล้ารัชกาลที่ 5 บันทึกไว้ว่า “เมื่อมาถึงวัดเขาดินได้ยินเสียงมโหรีและพระสวด เห็นเวลายังวันอยู่จึงได้คิดแวะถ่ายรูป แต่ชายหาดน้ำตื้นเรือใหญ่เข้าไปไม่ถึง ต้องลงเรือเล็กลำเลียงเข้าไปอีก เดินหาดร้อนเหลือกำลังทั้งเวลาก็บ่ายสี่โมงแล้ว ไม่ตั้งใจจะขึ้นเขา แต่ครั้นเข้าถ่ายรูปที่เขาแล้วเห็นวัด วัดตระเตรียมแน่นหนามาก จึงเลยไปถ่ายรูป

ครั้นเข้าไปใกล้ดูคนตะเกียกตะกายกันหนักขึ้น จะต้องยอมขึ้นวัดวัดนี้มีเจ้าอธิการชื่อเฮง รูปพรรณสัณฐานดีกลางคน ไม่หนุ่มไม่แก่ เป็นพระฝ่ายวิปัสสนาธุระ ที่คนจะนับถือมาก เพิ่งมาจากวัดมหาโพธิ์ใต้ที่ฝั่งตรงกันข้ามได้ 2 ปี แต่มีคนแก่สัปปุรุษและชาวบ้านหลายคนมาคอยอธิบายชี้แจงโน้นนี่ เจ้าอธิการว่าได้สร้างศาลาไว้หลังหนึ่งขัดเครื่องมุง จึงให้เงิน 100 บาท ช่วยศาลานั้น แล้วสัปปุรุษทายกชักชวนให้เข้าไปดูในวัด”

พัฒนาวัดเขาดิน จนมีความเจริญรุ่งเรือง เมื่อท่านได้พัฒนาวัดเขาดินแล้ว ท่านยังไปพัฒนาวัดมหาโพธิ์ใต้อีก ในที่สุดชาวบ้านจึงให้ท่านปกครองทั้ง 2 วัดคือ วัดมหาโพธิ์ใต้และวัดเขาดิน ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามฝั่งแม่น้ำถือว่าเป็นวัดพี่วัดน้อง

มรณภาพในเดือน 12 พ.ศ.2485 สิริอายุ 83 ปี พรรษา 63